Korakrit Arunanondchai: Eksploracja Żywego Archiwum przez Film, Malarstwo i Sztukę Instalacji

Wystawa artysty i filmowca Korakrita Arunanondchai skupia się na koncepcji „żywego archiwum” poprzez obszerne dzieło. Bada trwałe relacje, ewolucję historii oraz związek między ciałem fizycznym a abstrakcyjnymi koncepcjami.

Wystawa artysty i filmowca Korakrita Arunanondchai koncentruje się na idei „żywego archiwum”, analizując relacje, które utrzymują się i ewoluują z ludźmi i ich ciałami, czerpiąc paralelę z rozwoju historiografii, nie przestrzegając jej linearności. Centralną postacią w jego cyklu filmów wideo jest fikcyjny malarz, który używa dżinsu jako płótna – materiału łączącego zachodnie pochodzenie, popularność wśród klasy pracującej i globalny zasięg, równolegle do znaczenia surowego płótna w zachodnim malarstwie abstrakcyjnym. Dżins służy jako dosłowna podstawa jego malarstwa akcyjnego i cielesnego, a także jako element narracyjny w jego filmach, przedstawiających przyjaciół, współpracowników i członków rodziny, zwłaszcza dziadków. Aktualizowany co dwa lata cykl filmów wideo staje się archiwum myśli i uczuć Arunanondchai, podtrzymując przy życiu ważne wydarzenia i ludzi. Bohaterowie filmu „z historią w pokoju pełnym ludzi o śmiesznych imionach” zamieszkują różnorodne środowiska, nawiązując do naturalnych siedlisk w antropocenie i postępu technologicznego, a także do ewoluujących pojęć polityki, kultury i tradycji. To fakturowane podejście, łączące różne stany emocjonalne i konteksty geograficzne, jest wyczuwalne w filmach. Arunanondchai często integruje film, performance, malarstwo i obiekty rzeźbiarskie w imersyjne instalacje. W ostatnich latach skupił się na nakładaniu strukturalnych relacji leżących u podstaw wierzeń animistycznych na relacje globalnych sieci informacyjnych. Twierdzi, że animizm, najstarszy system wierzeń na świecie, ma podobieństwa do sposobu, w jaki technologie sieciowe przekształcają ludzi w duchy, sugerując, że historia najbliższej przyszłości staje się wersją odległej, wyobrażonej przeszłości, zacierając dychotomię między duchowością a technologią w wspólną teraźniejszość. Graphic Cabinet zostaje przekształcony w czarną skrzynkę prezentującą trzy prace wideo: „2556” (2013), „Malarstwo z historią w pokoju pełnym ludzi o śmiesznych imionach 3” (2015) oraz „z historią w pokoju pełnym ludzi o śmiesznych imionach 4” (2017). W hołdzie dla złotej kopuły Secesji, w klatce schodowej zainstalowana jest tapeta z dzikich kwiatów i ziół zebranych w Wiedniu, która służy jako tło dla nowych obrazów nawiązujących do klatek z prezentowanych filmów.

Zwiedzający proszeni są o zakup biletów za pośrednictwem podanego linku. Strona wspomina „Informacje i bilety” jako ogólny element nawigacyjny, wskazując, że szczegóły dotyczące biletów są dostępne w innym miejscu na stronie lub za pośrednictwem podanej platformy rezerwacji.