Wystawa Pawła Althamera przekształciła budynek Secesji i jego ogród w przestrzeń komunikacji, prezentując tunelowe przejście i zewnętrzne ognisko. Ekspozycja zachęcała do aktywnego udziału i badała przenikanie się sztuki z codziennym życiem.
Na potrzeby swojej wystawy w Secesji, która zajęła cały budynek i jego ogród, polski artysta Paweł Althamer stworzył dostępny przez 24 godziny tunelowe przejście, prowadzące bezpośrednio z budynku do ogrodu. W ogrodzie zainicjował publiczną przestrzeń komunikacji przy użyciu prostych środków, gdzie wieczorne ognisko stanowiło punkt centralny nieformalnych spotkań. Althamer zaprosił do udziału różne osoby i grupy, w tym studentów i mieszkańców domu dla uchodźców, a zaproszenie było otwarte dla wszystkich do korzystania z tej tymczasowej, wolnej przestrzeni.
Twórczość Althamera charakteryzuje się poetyckimi interwencjami, instalacjami i rzeźbami opartymi na precyzyjnej obserwacji codziennych sytuacji i konwencji społecznych. Często zaprasza innych do udziału w swoich projektach, wykorzystując te współprace do badania codziennego życia i warunków społeczno-ekonomicznych konkretnych grup. Postrzegając przestrzeń publiczną jako scenę, Althamer skupia się na pozornie niepozornych aspektach, używając minimalnych interwencji, aby podkreślić lub zmienić doświadczenie rzeczywistości. Jego interwencja w Secesji przekształca również tradycyjne postrzeganie instytucji, omijając zwykłe foyer i prowadząc widzów przez budynek do naturalnego środowiska i otwartej, nieuregulowanej sytuacji. Ciągła zmiana, nieprzewidywalność i utrata kontroli są nieodłącznymi elementami twórczości Althamera, podobnie jak delegowanie autorstwa, odzwierciedlając artystyczne rozumienie, które zaciera granice między sztuką a życiem.