Wystawa „Stolberggasse” Sophie Thun: Eksploracja Fotografii, Ciała i Środowisk Domowych

Ta wystawa Sophie Thun bada dialektykę między produkcją a prezentacją jej prac fotograficznych, skupiając się na wpisie jej ciała w przestrzenie wystawiennicze i domowe. Wystawa adaptuje jej podejście zarówno do sfery fizycznej, jak i cyfrowej, wykorzystując elementy z jej mieszkania.

Wystawa Sophie Thun „Stolberggasse” zgłębia powracające motywy dialektyki między miejscem produkcji a prezentacją dzieła, a także relacji między jej własną sytuacją pracy jako artystki a fizyczną obecnością ciała. Na potrzeby tej wystawy Thun rozszerza swoje podejście, adaptując je do przestrzeni cyfrowej, a wydarzenia w sali wystawienniczej są transmitowane na żywo na stronie internetowej Secesji oraz na monitorze w foyer. Zwiedzający mogą wejść do części wystawy niedostępnej dla kamery nadzoru, czyli klatki schodowej. Tutaj Thun odtwarza znoszone ściany ozdobione w starym stylu wałkami do malowania wzorów ze swojej klatki schodowej przy Stolberggasse i prezentuje fotografię siebie na schodach na półpiętrze. W swojej charakterystycznej autoprezentacji Thun nawiązuje do konwencji przedstawiania (nagiego) kobiecego ciała w ogóle, a w szczególności do ikonicznego obrazu Marcela Duchampa „Akt schodzący po schodach” (1912) i jego recepcji. W przestrzeni wystawienniczej, widocznej w czasie rzeczywistym na ekranie, artystka zaaranżowała swoją ciemnię, aby w samotności tworzyć fotogramy obiektów ze swojego mieszkania przy Stolberggasse w Wiedniu. Inwentarz, który opracowuje, obejmuje wszystko, od szczoteczek do zębów i przyborów kuchennych, po książki, narzędzia, spinacze do papieru i gumki do włosów, z jedynym kryterium wykluczenia rozmiaru obiektów nieprzekraczających formatu 8x10 cali negatywu wielkoformatowego. Obok swojego sprzętu roboczego i stale rosnącej kolekcji czarno-białych fotogramów, jej instalacja zawiera również wieloczęściową fotografię kolorową „Patrząc na okno”. Jako iluzja optyczna (trompe-l'œil) przedstawia okno znajdujące się za fotografią w skali 1:1, ale zostało ono zabite deskami, aby zaciemnić pomieszczenie. Widok na zewnątrz, połączenie z zewnętrzem, pozostaje iluzją, a spojrzenie jest zamiast tego skierowane z powrotem na przestrzeń wewnętrzną. Niezmienione światło dzienne i pora roku na zdjęciu można również odczytać jako znak postoju, odnoszący się zarówno do fotografii jako zatrzymanej chwili, jak i do sytuacji lockdownu.

Wystawa jest opisana jako znajdująca się w Gabinecie Grafiki, który pozostaje zamknięty dla zwiedzających. Jednakże zwiedzający mogą wejść do części wystawy niedostępnej dla kamery nadzoru, czyli klatki schodowej. Wystawa zawiera również transmisję na żywo z przestrzeni wystawienniczej dostępną na stronie internetowej Secesji oraz na monitorze w foyer. Informacje o biletach można znaleźć, klikając link do sklepu Secesji. Ogólne godziny otwarcia muzeum to wtorek-niedziela, 10:00 - 18:00.