Wystawa brytyjskiego artysty Imrana Perretty pt. „Nikt albo wszyscy” eksploruje tematy władzy, inwigilacji państwowej, islamofobii i kształtowania tożsamości wśród młodych ludzi z rodzin imigranckich. Zawiera immersyjną instalację dźwiękową i dwukanałową instalację wideo „the destructors”, która bada marginalizację i alienację.
Imran Perretta, brytyjski artysta tworzący na styku filmu, muzyki i poezji, prezentuje swoją pierwszą indywidualną wystawę w Polsce „Nikt albo wszyscy” w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Prace Perretty krytycznie odnoszą się do współczesnego europejskiego krajobrazu społeczno-politycznego, poruszając kwestie nierówności, wojny i systemowego wykluczenia. Jego twórczość analizuje inwigilację państwową, wzrost islamofobii i złożone procesy kształtowania tożsamości wśród młodych ludzi pochodzenia imigranckiego, często muzułmańskiego.
Wystawa rozpoczyna się od immersyjnej instalacji dźwiękowej mającej na celu wywołanie napięcia i poczucia kontroli, naśladując techniki stosowane w kontekstach wojskowych i filmowych. Następnie prezentowana jest dwukanałowa instalacja wideo „the destructors”. Praca ta, pokazywana również w Tate Britain, skupia się na młodych muzułmanach zmagających się z presją społeczną i postrzeganiem ich jako zagrożenia w świecie po 11 września. Ich monologi ujawniają indywidualne i zbiorowe doświadczenia marginalizacji i alienacji, osadzone na tle byłego budynku szkoły służącego obecnie jako centrum młodzieżowe i opiekuńcze. Degradująca architektura staje się integralną częścią narracji, a narastające napięcie jest wizualnie reprezentowane przez stopniowo przenikającą przestrzeń dym i wodę, symbolizujące erozję przestrzeni publicznej.
Perretta dalej bada tematy wykluczenia w swojej pracy wideo „15 Days”. Zainspirowana jego pobytem w północnej Francji wśród osób wysiedlonych po demontażu obozu dla migrantów „Dżungla” w Calais w 2016 roku, praca ukazuje niepewny byt i niepewność, z którą borykają się tysiące osób uciekających przed wojną i prześladowaniami. Film koncentruje się na kruchej tymczasowości schronienia i godności osób żyjących na marginesie europejskiej rzeczywistości politycznej.
