Karolina Breguła: Dotyka czoła – Współczesna Wystawa Sztuki o Lęku i Podziałach

Wystawa Karoliny Breguły zgłębia nasze zachowania pod presją i w obliczu zagrożeń, prezentując przejmujący portret społeczeństwa targanego strachem i podziałami w dobie nakładających się kryzysów, takich jak zmiany klimatu czy niestabilność polityczna. Centralnym elementem jest pięciokanałowa instalacja wideo przedstawiająca niszczycielską burzę nad wyspą, ukazująca kruchość wspólnoty i narastającą obojętność społeczną.

Wystawa „Dotyk czoła, czuć gorąco, pewnie mam gorączkę” Karoliny Breguły analizuje ludzkie reakcje na presję i narastające zagrożenia, oferując przejmujący obraz społeczeństwa pochłoniętego strachem i wewnętrznymi podziałami w obliczu powiązanych ze sobą kryzysów klimatycznych, politycznych i humanitarnych. U jej podstaw leży pięciokanałowa narracja wideo przedstawiająca niszczycielską burzę przetaczającą się przez nadmorską wyspę. Widzowie obserwują postacie przyglądające się burzy z daleka, początkowo z ciekawością, która stopniowo przeradza się w niepokój, gdy potęga natury rośnie. Reakcja społeczności ujawnia jej kruchość, z postaciami wykazującymi dezorientację, tworzącymi tymczasowe sojusze, a następnie dystansującymi się, ulegającymi zewnętrznym wpływom lub przedkładającymi własne potrzeby. Pojawia się cynizm wobec nieszczęść sąsiednich mieszkańców, co ujawnia mechanizmy apatii społecznej, populizmu i konformizmu, które podważają zaufanie i sprzyjają izolacji, potęgując poczucie zagrożenia. Wspólnota, której widz staje się mimowolnym uczestnikiem, rozpada się, trzymając się jedynie krajobrazu. Podobnie jak w innych pracach wideo artystki, krajobraz nie jest tu jedynie tłem, lecz aktywnym elementem, który zachowuje pamięć o licznych egzystencjach, zarówno ludzkich, jak i nieludzkich. Ślady ich historii są wyryte w ruinach domów i porzuconych przedmiotach, ich podmiotowość rozpuszcza się w zjawiskach atmosferycznych i elementach naturalnych. Krajobraz służy jako przestrzeń do refleksji nad niestabilnością społeczno-polityczną. Wystawa porusza również kontekst tajwański, region, w którym Breguła realizowała większość swoich prac w ostatnich latach. Zdjęcie z cyklu „Odpływ” przedstawia nadmorskie miasteczko Xincuo zalane przez morze. Z powodu stopniowego osiadania gruntu i podnoszenia się poziomu morza krajobraz ulega ciągłym transformacjom, a katastrofa rozwija się powoli, a jej nadchodzące etapy stają się dla mieszkańców akceptowaną, codzienną rzeczywistością. Prace Breguły stanowią ponury zbiorowy portret społeczeństwa ogarniętego strachem i wewnętrznymi podziałami. Słowa postaci z „Burzy” – „Dotykam czoła, czuję gorąco, pewnie mam gorączkę” – służą jako diagnoza rozpalonego stanu społeczności w obliczu kryzysów i wiecznego napięcia. Wystawa jest częścią cyklu indywidualnych prezentacji w Galerii 1, sąsiadującej ze Study Collection Storage, która łączy magazyn zbiorów z programem kuratorskim i edukacyjnym, koncentrując się na artystach, których prace znajdują się w kolekcji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski.

Wystawa jest częścią programu Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Szczegółowe informacje dotyczące biletów nie są podane na tej stronie, jednak podano godziny otwarcia od wtorku do niedzieli, z wydłużonymi godzinami w czwartki.