Narodowe Muzeum Archeologiczne w Madrycie

Narodowe Muzeum Archeologiczne powstało w 1867 roku na mocy dekretu królewskiego wydanego przez Izabelę II. Inicjatywa ta była następstwem wcześniejszej, niezrealizowanej propozycji z 1830 roku zgłoszonej przez Królewską Akademię Historii dotyczącej utworzenia muzeum starożytności.

W 1895 roku muzeum przeniosło się do nowego budynku zaprojektowanego specjalnie do przechowywania jego zbiorów. Ten neoklasycystyczny budynek został zaprojektowany przez architekta Francisco Jareño i zbudowany w latach 1866-1892.

W 1968 roku przeprowadzono prace renowacyjne i rozbudowę, co znacznie zwiększyło przestrzeń wystawienniczą muzeum. Dalszy gruntowny remont muzeum rozpoczął się w 2008 roku, a jego ponowne otwarcie nastąpiło w kwietniu 2014 roku.

Po restrukturyzacji w latach 40. XX wieku kolekcje związane z etnografią amerykańską zostały przeniesione do Muzeum Ameryk. Inne zagraniczne eksponaty trafiły do Narodowego Muzeum Etnografii i Narodowego Muzeum Sztuki Dekoracyjnej.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zostało uznane za 'Bien de Interés Cultural' (Dobro Kultury) w 1962 roku, co było znaczącym wyrazem uznania jego wartości dziedzictwa w Hiszpanii.

Po ponownym otwarciu w 2008 roku po gruntownej renowacji, Narodowe Muzeum Archeologiczne ponownie otworzyło swoje podwoje dla zwiedzających w kwietniu 2014 roku, prezentując zmodernizowane obiekty i wystawy.

Muzeum mieści się w neoklasycystycznym budynku zaprojektowanym przez architekta Francisco Jareño. Jego budowa trwała w latach 1866-1892, a muzeum przeniosło się do tej siedziby w 1895 roku.

Główne zbiory muzeum koncentrują się na dziełach z Półwyspu Iberyjskiego, obejmujących okres od prehistorii do wczesnej epoki nowożytnej. Znajdują się tu również znaczące kolekcje z Grecji starożytnej (zwłaszcza z Wielkiej Grecji), Egiptu starożytnego oraz mniejsza część ze Wschodu.

Kolekcja hiszpańsko-rzymska została znacząco wzbogacona o przedmioty z prywatnej kolekcji markiza Salamanki, zakupione w 1874 roku. Artefakty te pochodziły z wykopalisk w Paestum i Cales na Półwyspie Apenińskim.

Kolekcja egipska muzeum zawiera wiele eksponatów nabytych w drodze zakupów, w szczególności z kolekcji hiszpańskiego egiptologa Eduardo Tody y Güella. Inne eksponaty pochodzą z wykopalisk związanych z projektem budowy tamy asuańskiej.

Kolekcja grecka powstała początkowo z dzieł znajdujących się w Królewskim Gabinecie Historii Naturalnej i Bibliotece Narodowej. Została później powiększona o dzieła z wypraw, takich jak rejs fregaty Arapiles, oraz o zakupione prywatne kolekcje, w tym kolekcje Markiza Salamancki i Tomása Asensiego.

W XXI wieku muzeum nabyło u Christie's w 2001 roku „Modlącą się postać sumeryjską”, wzbogacając swoją kolekcję Bliskiego Wschodu.

Statuę modlącego się Piotra I Kastylijskiego, wykonaną z alabastru, pierwotnie pochodzącą z klasztoru Santo Domingo el Real w Madrycie, przeniesiono do Narodowego Muzeum Archeologicznego w 1868 roku.