Cotidianeidad y Convivencia: Wystawa o meblach, modzie i społeczeństwie na przestrzeni wieków

Ten katalog tematyczny bada równoległą ewolucję mebli i mody od XVI do XIX wieku, odzwierciedlając zmieniające się normy społeczne i style życia. Ukazuje kontrast między surową powściągliwością dworu hiszpańskiego a rosnącym komfortem i intymnością poszukiwanymi przez mieszczaństwo w późniejszych okresach.

Transformacja odzieży i mebli na przestrzeni wieków, zwłaszcza między XVI a XIX wiekiem, jest nierozerwalnie związana ze zmieniającymi się sposobami życia, przechodząc od sztywności społeczeństwa opartego na podziałach klasowych do mieszczańskiego pragnienia komfortu. „Styl hiszpański” w ubiorze zyskał popularność na europejskich dworach od drugiej połowy XVI wieku, ustanawiając fizyczny i społeczny model charakteryzujący się powściągliwością i sztywnością. Ta epoka, naznaczona przyjęciem takich strojów jak guardainfante i lechuguilla, widziała szlachtę i członków rodziny królewskiej zamieszkujących pałace z minimalnymi meblami, kładąc nacisk na powagę i rygor ponad komfort, a priorytetowo traktując reprezentację majestatu i honoru. Wraz z oświeceniem pojawił się nowy sposób życia, prowadzony przez Francję i Anglię. Obok formalnych salonów recepcyjnych, intymne przestrzenie zyskiwały na znaczeniu, gdzie uroczysta etykieta ustępowała miejsca towarzyskości. Tkaniny stały się lżejsze, a ubrania pozwalały na większą swobodę ruchów, stopniowo podkreślając naturalną sylwetkę. W tym bardziej swobodnym stroju arystokraci i mieszczanie mogli przyjmować swobodne pozy na sofach i fotelach w eleganckich gabinetach, gdzie zaczęły kształtować się elementy nowoczesnej jadalni, salonu i garderoby.