Stadion i Muzeum Santiago Bernabéu: Dom Realu Madryt w Madrycie

Potrzeba większego stadionu doprowadziła do nabycia terenu przylegającego do starego Campo de Chamartín. Budowę symbolicznie rozpoczęto 1 listopada 1944 roku, a Santiago Bernabéu rozpoczął wbicie pierwszej łopaty.

Budowa nowego stadionu, zaprojektowanego przez Manuela Muñoza Monasteryia i Luisa Alemany'ego Solera, trwała od października 1944 do grudnia 1947 roku. Projekt borykał się z niedoborami materiałów i trudnościami technicznymi, ale został sfinansowany z emisji obligacji.

Stadion, początkowo nazwany Estadio Real Madrid Club de Fútbol, został zainaugurowany 14 grudnia 1947 roku meczem z Os Belenenses. Pierwszego gola strzelił Sabino Barinaga.

4 stycznia 1955 roku, po Walnym Zgromadzeniu Członków, stadion został oficjalnie przemianowany na cześć prezesa klubu Santiago Bernabéu.

Główna renowacja w 1955 roku zwiększyła pojemność stadionu do 125 000 widzów, czyniąc go największym stadionem wśród uczestników nowo utworzonego Pucharu Europy.

W marcu 1957 roku zainstalowano oświetlenie, umożliwiające rozgrywanie meczów nocą. Oficjalnie zainaugurowano je 18 maja 1957 roku podczas meczu przeciwko Sport Recife.

W 1965 roku wszystkie biura klubu przeniesiono na stadion, który wcześniej był kilkakrotnie przenoszony w różne miejsca w mieście.

14 grudnia 1972 roku, zbiegając się z 25. rocznicą inauguracji, stadion otrzymał pierwszą elektroniczną tablicę wyników, używaną po raz pierwszy podczas meczu towarzyskiego z Belenenses.

Stadion przeszedł gruntowną renowację w latach 1980-1982 w ramach przygotowań do Mistrzostw Świata FIFA w 1982 roku. Obejmowała ona zadaszenie dwóch trzecich miejsc siedzących i zmniejszenie pojemności ze 120 000 do 90 000 miejsc.

Znacząca rozbudowa i renowacja w latach 1992-1994 zaowocowała powstaniem amfiteatru, nowych przestrzeni handlowych oraz poprawą dostępności. Prace te zwiększyły pojemność stadionu do 106 000 miejsc.

Po renowacji w latach 1992-1994 zwiększono wysokość stadionu, co doprowadziło do problemów z niszczeniem się trawy zimą. Pod murawą zainstalowano sieć rur polipropylenowych do cyrkulacji gorącej wody i zapobiegania zamarzaniu.

W 1997 roku UEFA wymagała wyposażenia wszystkich miejsc w siedzenia, co doprowadziło do zmniejszenia pojemności stadionu Santiago Bernabéu z 106 000 do 74 328 widzów.

Wycieczka po Bernabéu i klubowe muzeum zostały otwarte 20 maja 1999 roku, oferując zwiedzającym wgląd w historię drużyny i stadionu.

Prezydent Florentino Pérez uruchomił wczesnych latach 2000. „Plan Główny” mający na celu poprawę komfortu widzów, jakości obiektów i generowania przychodów. Obejmowało to inwestycję w wysokości 127 milionów euro w latach 2001-2006.

Wschodnia część stadionu została rozbudowana w ramach Planu Generalnego Florentino Péreza. Remont, który objął również nową fasadę i strefy VIP, zwiększył pojemność do 80 354 miejsc siedzących dla widzów.

14 listopada 2007 roku UEFA oznaczyła Santiago Bernabéu jako „Stadion Elitarny”, doceniając jego jakość i przydatność do najważniejszych wydarzeń międzynarodowych, a stadion ten został wybrany do organizacji finału Ligi Mistrzów w 2010 roku.

Latem 2011 roku przeprowadzono rozbudowę pierwszego amfiteatru, dodając dodatkowy rząd do zadaszenia trybun i zwiększając całkowitą pojemność do 81 044 widzów.

W grudniu 2018 roku stadion został wybrany do rozegrania drugiego meczu finału Copa Libertadores, stając się jedynym stadionem, który gościł finały Mistrzostw Świata FIFA, Mistrzostw Europy UEFA, Copa América, Copa Libertadores i Ligi Mistrzów UEFA.

Ambitny projekt renowacyjny został ogłoszony w 2010 roku i zatwierdzony przez członków w 2011 roku, mający na celu przekształcenie stadionu w ikonę architektoniczną. Projekt został później zmodyfikowany z powodu sporów prawnych i zatwierdzony w zmienionej formie w 2017 roku.

Główne prace renowacyjne Stadionu Santiago Bernabéu, zaprojektowanego przez GMP Architekten, L35 i Ribas & Ribas, rozpoczęły się w czerwcu 2019 r. i zostały sfinansowane z wielu pożyczek.

Finansowanie renowacji stadionu osiągnęło 1,17 miliarda euro dzięki kilku pożyczkom, w tym dodatkowym 370 milionom euro w listopadzie 2023 r., aby pokryć koszty pogorszone przez pandemię COVID-19 i inwazję na Ukrainę.

Obszerny remont, zakończony pod koniec 2024 roku, obejmował instalację rozsuwanego dachu i zaawansowanych funkcji technologicznych. Pojemność stadionu zaktualizowano do 83 186 miejsc.

Stadion został oficjalnie otwarty 23 grudnia 2023 r., po zakończeniu ważnego etapu renowacji, który obejmował prace zewnętrzne i instalację zamykanego dachu.

Stadion ma bogatą historię organizowania finałów, w tym Pucharu Europy/Ligi Mistrzów UEFA czterokrotnie (1957, 1969, 1980, 2010), finału Mistrzostw Europy w 1964 roku oraz finału Mistrzostw Świata FIFA w 1982 roku.

Stadion nazwano imieniem Santiago Bernabéu, legendarnego piłkarza i prezesa Realu Madryt, na cześć jego znaczącego wkładu w rozwój klubu i stadionu.

Oryginalny projekt stadionu stworzyli architekci Manuel Muñoz Monasterio i Luis Alemany Soler, którzy wygrali konkurs na ten projekt w 1944 roku.

Architekt Antonio Lamela był zaangażowany w rozbudowę stadionu w latach 90., przyczyniając się do znaczących modernizacji.

Wstępna budowa stadionu pochłonęła 38 300 000 peset, obejmując nabycie gruntu, pożyczki, prace, opłaty i odszkodowania za wywłaszczenia.

Renowacja przeprowadzona na Mistrzostwa Świata FIFA w 1982 roku kosztowała około 704 milionów peset, z czego 530 milionów dołożyło miasto Madryt.

Projekt rozbudowy i renowacji zakończony w 1994 roku kosztował ostatecznie ponad 5 miliardów peset, znacznie zwiększając zadłużenie klubu.