Wystawa „Obras de paso” podkreśla rolę kobiet w zachowaniu i upowszechnianiu dziedzictwa kulturowego. Prezentuje portrety dwóch filantropek, Regli Manjón i Emilii Pardo-Bazán, z ich domów-muzeów, ukazując ich poświęcenie w ochronie sztuki, zabytków i stanowisk archeologicznych.
Czwarta odsłona cyklu „Obras de paso”, zatytułowana „Cerralbo i kobiety chroniące dziedzictwo kulturowe”, ma na celu ukazanie pracy nad zachowaniem i upowszechnianiem dziedzictwa prowadzonej przez kobiety współczesne markizowi Cerralbo. Koncepcja ta, niezwykle aktualna, ma swoje korzenie we wczesnym XX wieku, okresie o zupełnie innym krajobrazie społecznym i kulturowym. Wystawa przedstawia dwie wybitne filantropki poprzez portrety z ich domów-muzeów: Regli Manjón y Mergelina, hrabiny Lebrija (1851-1938) oraz Emilii Pardo-Bazán y de la Rúa Figueroa, hrabiny Pardo Bazán (1851-1921). Ich poświęcenie budowało świadomość potrzeby ochrony wiedzy, dzieł sztuki, zabytków i stanowisk archeologicznych, począwszy od różnych dziedzin na wczesnym i ograniczonym etapie. Cykl rozpoczyna się od postaci hrabiny Lebrija, z którą markiz Cerralbo utrzymywał bezpośrednie kontakty poprzez Królewską Akademię Sztuk Pięknych św. Ferdynanda i Najwyższą Radę ds. Wykopalisk i Zabytków, w związku z wykopaliskami w rzymskim mieście Italica. Zwiedzający mogą zobaczyć „Portret Doñi Regli Manjón, hrabiny Lebrija, w stroju egipskim”, namalowany w 1869 roku przez Antonio Rivasa (1845-1911), który związany jest z uroczystością odbywającą się w Madrycie. Ta propozycja po raz pierwszy prezentuje dwa ważne hiszpańskie domy-muzea, odpowiednio z Sewilli i A Coruña, umożliwiając współpracę między trzema instytucjami o znaczących podobieństwach: intelektualnym znaczeniu ich założycieli, ich typologii muzeologicznej oraz zachowaniu prywatnych i publicznych spuścizn, które są otwarte na badania i dla publiczności jako przykłady szczodrości i odpowiedzialności na przestrzeni dziejów.