Wystawa przywraca pamięci postać Antoniego Arissy, ważnego hiszpańskiego przedstawiciela awangardy fotograficznej, którego twórczość przez osiem dekad pozostawała w dużej mierze nieznana. Prezentuje ponad 160 czarno-białych fotografii ukazujących jego drogę od piktorializmu do ruchu Nowej Widoczności.
Wystawa „Arissa. Cień i fotograf 1922-1936” ma na celu ponowne zaprezentowanie Antoniego Arissy, jednego z najwybitniejszych hiszpańskich fotografów awangardowych, którego twórczość przez osiem dekad pozostawała w dużej mierze nieznana. Jest to pierwsza kompleksowa retrospektywa poświęcona artyście, kontynuująca zaangażowanie Fundación Telefónica w ochronę archiwów fotograficznych.
Wystawa zawiera ponad 160 czarno-białych fotografii, podzielonych na trzy bloki stylistyczne: piktorializm (1922-1928), przejście w stronę nowoczesnych rozwiązań fotograficznych (wczesne lata 30. XX wieku) oraz ruch Nowej Widoczności (1930-1936), w którym Arissa w pełni przyjął estetykę awangardową. Arissa rozpoczął karierę na początku lat 20. XX wieku, początkowo pod wpływem piktorializmu, z jego artystycznymi aspiracjami i tematyką skupioną na scenach wiejskich i narracjach literackich. Na początku lat 30. XX wieku jego styl ewoluował w kierunku fotografii nowoczesnej, pod wpływem podejść środkowoeuropejskich, kładąc nacisk na kompozycję, formę, punkt widzenia i oświetlenie. Następnie jego prace przesunęły się w kierunku fotografii konceptualnej, skupiającej się na intymnych tematach, takich jak jego dom, ogród i rodzina, zanim rozszerzył swoje zainteresowania na uchwycenie ulic i portu w Barcelonie. Po wojnie domowej w Hiszpanii aktywność artystyczna Arissy zmniejszyła się, prowadząc do jego stopniowego zapomnienia, aż do momentu, gdy kilka jego prac zostało zaprezentowanych na wystawie w 1990 roku, co zapoczątkowało jego ponowne odkrycie.
