Wystawa bada twórczość Josepa Marii Sert, wybitnego malarza początku XX wieku, prezentując dwie odrębne serie: „Cudowne wspomnienia” (1916) i „Hiszpańskie ewokacje” (1942). Podkreśla jego unikalny styl, łączący freski barokowe z ekspresjonizmem i wpływami orientalistycznymi, odzwierciedlający jego znaczącą pozycję wśród elit europejskich i amerykańskich.
Instytut Juana Marcha prezentuje „Josep M. Sert. Wspomnienia i ewokacje”, wystawę poświęconą życiu i twórczości Josepa Marii Sert (1874–1945), malarza cenionego za unikalny styl czerpiący z barokowych fresków, ekspresjonizmu Goyi i wpływów orientalistycznych. Wystawa podzielona jest na dwie kluczowe serie: „Cudowne wspomnienia” (1916), stworzone dla rezydencji Sir Saxtona Noble’a, które odzwierciedlają barwny powrót do dziecięcych zabaw jako odpowiedź na realia wojenne i wykazują wpływy art déco; oraz „Hiszpańskie ewokacje” (1942), zaprojektowane do sali muzycznej Juana Marcha Ordinas, ukazujące bardziej klasyczny i monumentalny styl Sert w monochromii, osiągający efekty rzeźbiarskiego reliefu. Wystawa zawiera niedatowane szkice i prace związane z zamówieniami dla rezydencji w Anglii, Madrycie i Nowym Jorku.
Życie Sert było równie intensywne i wyjątkowe jak jego sztuka, naznaczone silną osobowością i ambicją. Mieszkając w Paryżu od młodych lat, utrzymywał kontakty z wybitnymi postaciami artystycznymi, intelektualnymi i politycznymi swojej epoki, stając się niezwykłą i czarującą osobowością. Ta wystawa gromadzi 27 dzieł, w tym dwa zestawy dekoracyjne i szkice, wszystkie pochodzące z prywatnych kolekcji, oferując kompleksowe spojrzenie na tę nieuniknioną postać najnowszej historii społecznej i kulturalnej.