Ta wystawa zgłębiała fascynującą substancję, jaką jest bursztyn, ze szczególnym uwzględnieniem jego obecności na Półwyspie Iberyjskim. Przedstawiono naukowe rozumienie bursztynu jako skamieniałej żywicy, kontrastując je z dawnymi przesądami i magicznymi wierzeniami przypisywanymi jego właściwościom. Prezentowano wyniki badań, w tym nowo opisane gatunki i znaczące znaleziska kopalne.
Wystawa „Amberia: Bursztyn z Iberii” prezentowała wszechstronne spojrzenie na bursztyn, wykraczając poza dawne przesądy przypisujące tej skamieniałej żywicy magiczne i lecznicze właściwości. Poprzez rygorystyczne badania naukowe wystawa wyjaśniała racjonalne pochodzenie, cechy, wiek i paleobiologiczne zawartość bursztynu, obalając pseudonaukowe interpretacje. Wystawa podkreślała odkrycie bursztynu w Hiszpanii ponad dwieście pięćdziesiąt lat temu, ze znaczącymi znaleziskami z osadu Peñacerrada w Álava, które dzięki ilości i jakości inkluzji biologicznych, zwłaszcza stawonogów, niosły ogromny potencjał naukowy.
Projekt badawczy AMBERIA, który stanowił podstawę tej wystawy, kontynuował wcześniejsze prace nad taksonomią kopalnych stawonogów i poszukiwaniem nowych złóż bursztynu w kredowych osadach Hiszpanii. Ten multidyscyplinarny projekt integrował dane od różnych specjalistów, co zaowocowało opisaniem 150 nowych gatunków i odkryciem stanowisk o znaczeniu międzynarodowym, takich jak El Soplao w Kantabrii i San Just w Aragonii. Celem wystawy było upowszechnienie tych badań, prowadzonych w całości ze środków publicznych Hiszpanii, w celu zwiększenia zainteresowania społeczeństwa nauką i zwrócenia wyników społeczeństwu. Zaprezentowano cztery panele szczegółowo omawiające: „Bursztyn, fascynująca substancja” (El ámbar, una sustancia fascinante), „Lasy kredowe w starożytnej Iberii” (Bosques cretácicos en la antigua Iberia), „Portrety w bursztynie” (Retratos en ámbar) i „Wyniki badań” (Los resultados de la investigación).