Wystawa bada nieoczekiwane użycie koloru czarnego w dziełach Joaquína Sorolli, malarza znanego z mistrzowskiego operowania światłem i kolorem. Kwestionuje konwencjonalne rozumienie jego palety poprzez analizę obecności i znaczenia czerni i szarości w jego twórczości.
Wystawa „Sorolla en negro” (Sorolla w czerni) zgłębia mniej znany aspekt twórczości artystycznej Joaquína Sorolli: jego stosunek do koloru czarnego. Sorolla, znany przede wszystkim jako „malarz światła”, jest zazwyczaj kojarzony z żywymi barwami Morza Śródziemnego. Jednakże, niniejsza wystawa sugeruje, że czerń, często postrzegana jako przeciwieństwo koloru i światła, jest również zauważalnie obecna w jego dziełach. Wystawa podważa tradycyjną narrację krytyczną dotyczącą Sorolli, a nawet postrzeganie jego współczesnych, sugerując, że kolor czarny nie jest sprzeczny z jego poetyką artystyczną, lecz oferuje inny punkt widzenia na zrozumienie jego złożoności jako artysty. Kuratorem wystawy jest Carlos Reyero Hermosilla, a we współpracy z Blancą Pons-Sorollą, jest ona wynikiem obszernych badań nad malarstwem Sorolli oraz estetyczną i kulturową wyceną czerni i szarości w sztuce przełomu XIX i XX wieku.
Wystawa wywodzi się z propozycji kuratorskiej, która kwestionuje pozorny paradoks kojarzenia Sorolli z czernią. Zaprasza ona widzów do zastanowienia się, czy to skojarzenie jest sprzecznością, czy też sposobem na głębsze docenienie pełnego zakresu twórczości artysty. Chociaż intensywne światło Morza Śródziemnego, żywe kolory i niezliczone biele definiują Sorollę, wystawa podkreśla, jak czerń, jako sama ciemność, również znacząco pojawia się na jego palecie. Ta eksploracja ma na celu poszerzenie zrozumienia wizji artystycznej Sorolli, ukazując bardziej zniuansowanego i złożonego malarza, niż jest on często postrzegany.