Wystawa podsumowuje dwuletni dorobek artystyczny Nadii Markiewicz, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki performance. Ukazuje powiązanie niepełnosprawności z rozrywką, używając metafory iluzjonistycznego pokazu cyrkowego.
Ta wystawa stanowi kompleksowy przegląd twórczości Nadii Markiewicz z ostatnich dwóch lat, ze szczególnym naciskiem na jej zaangażowanie w sztukę performance. Zainteresowanie artystki tym medium wynika naturalnie z jej badań nad przecięciami niepełnosprawności i rozrywki. Centralnym punktem wystawy jest odniesienie do cyrkowego pokazu iluzji, który artystka wykorzystuje jako metaforę własnych doświadczeń. Jako osoba z amputacją lewego przedramienia, przez wiele lat nosiła protezę, tworząc dla innych iluzję sprawności.
Wystawa prezentuje zbiór rekwizytów i kostiumów, które towarzyszyły jej występom, przedstawionych w sposób przypominający sceniczne prezentacje. W tych rolach wciela się w postaci takie jak gołąb z aktu iluzjonisty, którego skrzydła są przycięte, aby zapobiec jego odleczeniu po wyciągnięciu z kapelusza. Pojawia się także jako róża, znajdując analogie dla swojego własnego, niepokojącego ciała w mutacjach naturalnych. Dodatkowo, wciela się w talię kart, gdzie choreografia zasłaniania i odkrywania odnosi się do jej osobistego doświadczenia ukrywania niepełnosprawności.
Markiewicz interesuje tworzenie nowego wizerunku niepełnosprawności, który wiąże się z koncepcjami tajemniczości i niezwykłości, ujętymi w tytule wystawy „Misterioso”. Paradoksalnie, kategoria ta była obecna w XIX-wiecznych pokazach „dziwaków” cyrkowych, zanim zostały one zakazane, po czym niepełnosprawność przeniosła się do sfery medycznej, zdominowanej przez litość i zewnętrzną kontrolę nad nietypowymi ciałami. Dziś artystka podkreśla możliwość tworzenia własnej reprezentacji swojego doświadczenia życiowego, postrzegając to jako akt wyzwalający i radykalny.