Ta część stałej wystawy bada ewolucję mody kobiecej pod koniec XIX wieku, szczególnie w okresie od 1868 do 1898 roku. Szczegółowo opisuje przejście od obszernej sylwetki 'miriñaque' do strukturalnego gorsetu 'polisón', pod wpływem zmieniających się potrzeb społecznych i projektantów mody.
Okres między 1868 a 1898 rokiem przyniósł znaczącą zmianę w modzie kobiecej, napędzaną przez ewoluujące działania społeczne, polityczne i handlowe, a także rozwój transportu publicznego. Rozległy 'miriñaque' epoki romantyzmu stał się niekompatybilny z potrzebą większej mobilności w środowisku miejskim. Ta epoka widziała rozwój domów mody, symbolizowany przez pojawienie się etykiet projektantów i profesjonalizację krawiectwa, a Charles F. Worth często przypisywany jest wpływ na przejście od miriñaque do polisón. Postępy w chemii wprowadziły również nowe żywe kolory pochodzące z syntetycznych anilin, takie jak intensywne róże, fuksje, fiolety i purpury, które wzbogaciły paletę barw odzieży. Natomiast ubiór męski pozostał w dużej mierze niezmienny, coraz częściej preferując czerń, która stała się standardem dla stroju formalnego, z wyjątkiem białych elementów koszul, kołnierzyków i mankietów.