Sekcja „Tiempos lejanos” (Odległe czasy) w Narodowym Muzeum Sztuki Dekoracyjnej bada znaczenie odzieży jako fundamentalnego aspektu gatunku ludzkiego. Zagłębia się w to, jak ubiór służył do adaptacji, zróżnicowania i sygnalizacji społecznej na przestrzeni dziejów, prezentując rzadkie zachowane fragmenty i artystyczne przedstawienia z czasów starożytnych.
Sekcja „Tiempos lejanos” w Narodowym Muzeum Sztuki Dekoracyjnej stanowi kompleksowe studium roli odzieży jako wyróżniającej cechy gatunku ludzkiego. Od najdawniejszych czasów ludzie używali odzieży do adaptacji do różnych klimatów i do odróżniania się w obrębie kultur oraz między nimi, rozróżniając się ze względu na płeć, status i pozycję społeczną. Kruchość historycznych materiałów sprawia, że kompletne starożytne stroje są niezwykle rzadkie, co czyni kilka zachowanych fragmentów i wyjątkowych przedmiotów niezwykle cennymi dzisiaj. Ta sekcja opiera się na relacjach tekstowych i przejawach artystycznych, aby szczegółowo opisać ubiór starożytności. Sekcja zawiera kilka gablot, w tym „Lo más antiguo de la colección” (Najstarsze w kolekcji), która prezentuje przedmioty takie jak chatelaines, relikwiarze, ex-voto, amulety, tocas, mitones i ozdoby osobiste, dając wgląd w najwcześniejsze formy ubioru i przedmiotów osobistych. Kolejna gablista, „Tesoros del pasado” (Skarby przeszłości), prezentuje przedmioty takie jak jubones (kaftany) i teksty krawieckie, podczas gdy „Arte y vestido” (Sztuka i ubiór) bada przecięcie przedstawień artystycznych i odzieży.