Wystawa prezentuje ponad 60 prac Aitora Ortiza, w tym fotografie, rzeźby i instalacje, rozmieszczone w przestrzeniach Museo Lázaro Galdiano. Ekspozycja tworzy dialog między technicznym a rzemieślniczym, eksplorując kulturę materialną i estetykę produkcji przemysłowej.
„Aitor Ortiz. Entre arquetipos y artefactos” prezentuje znaczącą kolekcję ponad 60 prac artysty Aitora Ortiza, obejmującą fotografie, rzeźby wielko- i małogabarytowe oraz instalacje. Dzieła te są strategicznie rozmieszczone w salach i ogrodach Museo Lázaro Galdiano, angażując się w dialog łączący to, co techniczne, z tym, co rzemieślnicze. Wystawa zaprasza do refleksji nad siłami, objętościami i powierzchniami, które ukształtowały naszą kulturę materialną oraz estetyką wynikającą ze współczesnych procesów przemysłowych i produkcyjnych. Prace Ortiza często wywołują poczucie melancholijnej, surowej dystopii, prezentując przemysłowe pozostałości, takie jak płyty, ramy, części i koła zębate, które po wyjęciu z oryginalnego kontekstu stają się obiektami wywołującymi emocje i stanowiącymi wyzwanie percepcyjne. Wystawa zagłębia się w formalną czystość charakterystyczną dla stylu Ortiza, gdzie obiekty nabierają aury archetypów, łącząc się z materialnością pracy przemysłowej i śladami ludzkiego wysiłku. Dzieła przechodzą od dokumentacji do eksploracji konceptualnej, od archiwum do rezonansu symbolicznego, stawiając pytania historyczne o postrzeganie sztuki, kolekcjonowania, piękna i ekskluzywności. Ten dialog z kolekcją Lázaro Galdiano podkreśla transformację obiektów w czasie i ratuje ślady praktyk, które zdefiniowały naszą kulturę materialną. Ortiz stwierdza, że interesują go przestrzenie między reprezentowanym faktem lub obiektem a jego przedstawieniem, a także sposób, w jaki je postrzegamy, wykraczając poza zwykłą dokumentację transformacji krajobrazu, aby wywołać pozbawione ozdobników scenariusze.
W szczególności, wystawa obejmuje ponad 45 fotografii z serii takich jak Metaflora (2021), Estorninos (2020), Amorfosis (2015) i Net 010 (2012), prezentowanych jako odbitki na aluminium, które przekazują klasykę, ponadczasowość i tajemnicę. Wiele z tych fotografii jest w formacie pionowym, podkreślając ich rzeźbiarski charakter, podobnie jak jego wielkoformatowe prace na stalowych płytach z serii Nóumenos (2013) i Vicinay (2018). Seria Vicinay, stworzona w dawnej fabryce Vicinay, utrwala odciski produkcji łańcuchowej na stalowych płytach. Uzupełnieniem są pięć najnowszych rzeźb z serii Lanaval (2025), wykonanych z patynowanej stali nierdzewnej, które bawią się objętością, perspektywą i formą. Szersza praktyka artystyczna Aitora Ortiza obejmuje przestrzeń, architekturę i obiekty jako punkty wyjścia do badań wizualnych i konceptualnych, skupiając się na grze między reprezentacją a percepcją, wsparciem a mocowaniem. Jego twórczość została doceniona nagrodami, takimi jak Premio de Fotografía ABC, i jest reprezentowana przez Galería Max Estrella.