Wystawa prezentuje dialog między artystami Isidre Nonellem i Francisco Goyą, eksplorując ich wspólne spojrzenie na malarstwo i skupienie na marginalnych i tragicznym tematach. Podkreśla intymne dzieła Nonella, w tym wczesne portrety Romów i jego rysunki 'fritos', na tle odpowiednich prac Goi ze zbiorów Museo Lázaro Galdiano.
Museo Lázaro Galdiano i Colección Casacuberta Marsans prezentują 'Isidre Nonell mirando a Goya' – wystawę, która przekracza ponad wiek między dwoma artystami połączonymi wspólną wizją i podejściem do malarstwa. Ekspozycja podkreśla ich wspólne etyczne i egzystencjalne spojrzenie, wrażliwość na tematykę marginalną i tragiczną oraz bunt przeciwko estetycznym i moralnym konwencjom ich czasów.
Wystawa obejmuje znaczące dzieła z najbardziej intymnego okresu twórczości Nonella, w tym pięć rysunków znanych jako 'fritos' i siedem obrazów olejnych, w szczególności jego wczesne portrety Romki, wszystkie pochodzące ze zbiorów Colección Casacuberta Marsans. Prace te reprezentują kontrkulturową propozycję Nonella. Obok nich prezentowane są dzieła Goi ze zbiorów Museo Lázaro Galdiano, tworząc dosłowne i symboliczne spotkanie. Ta zestawienie ma na celu ujawnienie, 'jak echo Aragończyka odbija się w nowoczesności Katalończyka', jak zauważył dyrektor muzeum i współkurator Begoña Torres. Wystawa bada głębokie połączenie, cichy nurt przekazujący sposób pojmowania malarstwa jako lustra duszy, patrząc na ludzkość z jej samotności, współczucia, prawdy i buntu, będąc świadectwem krytycznej świadomości wobec społecznej hipokryzji. Unikalny malarski wszechświat Nonella, zaludniony przez wykorzenione i marginalne postacie obdarzone wielką godnością i pięknem, jest prezentowany jako odbicie społeczeństwa, które często ich odrzucało.