Pablo Milicua prezentuje „Muzeum Milicua”, wielkoformatową instalację działającą na zasadzie „muzeum w muzeum”. Wystawa stanowi kolaż pamiątek, własnych prac artysty i znalezionych przedmiotów, tworząc narracyjny krajobraz pełen odniesień i interpretacji. Eksploruje tematy kolekcjonowania, tożsamości osobistej i re-signifikacji obiektów poprzez artystyczny montaż.
Wystawa „Muzeum Milicua” autorstwa Pablo Milicuy (Bilbao, 1960) jest pomyślana jako wielka instalacja działająca na zasadzie „muzeum w muzeum”. Charakteryzuje się gęstym kolażem pamiątek, własnych kreacji artysty i wyselekcjonowanych obiektów, tworząc narracyjny krajobraz bogaty w odniesienia i interpretacje. Milicua opisuje swoje dzieło jako anachroniczny, ponadczasowy portret twórczego terytorium zbudowanego z elementów posiadających własną tożsamość i historię, tworząc efemeryczne muzeum, które obiektywizuje pół wieku życia. Centralnym elementem jest „El Mar Interior” – akumulacja fragmentów wybranych ze względu na ich osobiste znaczenie, ułożonych w większą strukturę za pomocą technik montażu i kolażu. Milicua, inspirowany surrealizmem Dalego, pop-artem, neoekspresjonizmem i komiksami, bada tematy tożsamości artystycznej przez pryzmat kolekcjonowania, zestawiając sztukę wysoką z kulturą popularną, groteską i kiczem. Wystawa ma na celu przekazanie magii obiektu i wywołanie poczucia zdumienia, odzwierciedlając ducha muzeów kolekcjonerskich, takich jak sam Lázaro Galdiano, choć podejście Milicuy rekontekstualizuje postindustrialne elementy popkultury w ramach surrealistycznego dyskursu artystycznego.