Tymczasowa wystawa „Witryna Antropologii (Nie)widzialna” eksploruje temat „Jak Umieramy” i bada różnorodne kulturowe podejścia do śmierci na całym świecie. Czerpiąc inspirację z Ateneo Survey, wystawa prezentuje wyselekcjonowane obiekty rzucające światło na złożone znaczenia kulturowe i społeczne związane ze śmiertelnością i „ostatnią podróżą”.
Wystawa „Witryna Antropologii (Nie)widzialna” pod tytułem „Cómo Morimos. Diversidad cultural en torno a la defunción” zgłębia uniwersalne ludzkie doświadczenie śmierci i różnorodne systemy kulturowe stworzone, by nadać mu znaczenie. Zainspirowana historycznym Ateneo Survey z lat 1901-1902, który zbierał dane dotyczące zwyczajów związanych z narodzinami, małżeństwami i śmiercią w całej Hiszpanii, wystawa prezentuje wybór obiektów z różnych kultur świata. Te artefakty oferują wgląd w to, jak różne społeczeństwa podchodzą do fundamentalnych etapów cyklu życia, ze szczególnym uwzględnieniem śmierci. Wystawa ma na celu podkreślenie zarówno podobieństw, jak i ogromnej różnorodności w sposobach, w jakie grupy ludzkie konfrontują się ze śmiertelnością, badając mechanizmy kulturowe i społeczne, które dostarczają odpowiedzi na tę ostateczną ludzką zagadkę i „ostatnią podróż”.
Ekspozycja obejmuje znaczące przedmioty, takie jak stołek Asante z Ghany, maska Cubeo z Amazonii, naszyjnik Kenyah z Indonezji, japońskie groty strzał i malgaska maska z Melanezji. Zawiera również historyczne fotografie przedstawiające pogrzeby w Chinach, Japonii, Maroku i Gwinei, oferując wizualne reprezentacje zwyczajów pogrzebowych i czci zmarłych. Poprzez te starannie dobrane przedmioty wystawa zaprasza zwiedzających do refleksji nad głębokimi i zróżnicowanymi sposobami, w jakie kultury radzą sobie z utratą, pamięcią i przejściem przez życie.