Ta wystawa online zagłębia się w archeologię eksperymentalną, analizując, jak miotacze oszczepów i dzidy były projektowane, produkowane i używane w okresie górnego paleolitu. Bada specjalizację łowców, szczególnie w regionie Kantabrii, oraz analizuje historyczne znaczenie i znaleziska związane z narzędziem miotającym, w tym wyjątkowy okaz z jaskini El Castillo.
Pod tytułem „Cazadores de ciervos” (Łowcy jeleni) prezentacja ta analizuje projektowanie, produkcję i wykorzystanie miotaczy oszczepów i dzid z perspektywy archeologii eksperymentalnej w okresie górnego paleolitu.
Treść podkreśla specjalizację łowców, która wyłoniła się w górnym paleolicie, prowadząc do preferencji konkretnych gatunków ofiar i selektywnego wykorzystania części zwierząt. Na obszarze przybrzeżnym Kantabrii, znanym z takich stanowisk jak Altamira i El Juyo, powszechne było polowanie na jelenie, z wyjątkiem polowań na kozy na obszarach skalistych, takich jak Rascaño.
Miotacz oszczepów jest przedstawiony jako narzędzie towarzyszące człowiekowi od prehistorii do dziś. Jego użycie w regionie Kantabrii dokumentowane jest od okresu magdaleńskiego, z globalnymi analogiami historycznymi. Tekst odnosi się do identyfikacji miotaczy oszczepów z wczesnego paleolitu poprzez badania etnograficzne, cytując francuskiego badacza De Mortilleta. Wyjątkowy miotacz znaleziony w jaskini El Castillo, wykonany z rogu jelenia i datowany na wczesny magdalen, jest uznawany za unikatowy w regionie Kantabrii i porównywalny ze znaleziskami z Mas d’Azil we Francji. Dodatkowe zasoby są udostępnione do dalszej lektury na temat fauny paleolitu, polowań i miotacza z El Castillo.