„Las ingenieras domésticas y la revolución de la cocina”: Wystawa o projektowaniu domów w XIX i XX wieku

Wystawa bada wkład badaczek i teoretyczek, które dążyły do zmiany postrzegania domu i pracy domowej w latach między XIX a XX wiekiem. Podkreśla, jak ich idee wpłynęły na ewolucję przestrzeni domowych, antycypując nowoczesne koncepcje architektoniczne poprzez projektowanie domów z perspektywy użytkownika.

Wystawa "Domowe inżynierki i rewolucja w kuchni" prezentuje wkład badaczek, które z różnych perspektyw proponowały zmianę paradygmatu w celu integracji życia kobiet jako organizatorek domu w nowym porządku gospodarczym i społecznym kształtującym się między XIX a XX wiekiem, wpływając tym samym na ewolucję przestrzeni domowej. Pionierkami w tej dziedzinie były amerykańskie teoretyczki, takie jak Catharine Beecher (1800-1878), Christine Frederick (1883-1970) i Lilian Gilbreth (1878-1972). Choć nie kwestionowały domu jako właściwej sfery dla kobiet, ich refleksje skupiały się na projektowaniu i organizacji domu. Traktowały architekturę domową jako przestrzeń produktywną, zaprojektowaną w celu ułatwienia pracy i procesów gospodyni domowej. Po raz pierwszy dom jest projektowany z perspektywy jego użytkowniczek. Kobiety, które projektowały nowe domy, czyniły to w celu przedefiniowania komfortu domowego poprzez racjonalizację, modernizację i mechanizację własnej pracy. Ta nowa koncepcja komfortu, z rozwiązaniami w architekturze domowej, które wcześniej nie były przedmiotem zainteresowania architektów, antycypowała podejścia Ruchu Nowoczesnego. Amerykański nurt efektywności w pracy domowej zyskał widoczność w Europie poprzez różne kanały, w tym artykuły w magazynach dla kobiet, specjalistyczne książki i kolumny rozrywkowe w prasie. Stowarzyszenia kobiet i europejskie konferencje również przyczyniły się do jej upowszechnienia.