Teresa Lanceta: Fueron tejidos – Wystawa eksplorująca utraconą kulturę tekstylną Iberyjczyków

Wystawa bada brak zachowanych tkanin z epoki iberyjskiej, a artystka Teresa Lanceta rekonstruuje możliwy wyobrażony obraz tego, co zostało utracone. Analizuje tkaniny jako fundamentalne narzędzie do zrozumienia życia codziennego, gospodarki i myśli symbolicznej w społeczeństwach iberyjskich.

Wystawa Teresy Lancety „Fueron tejidos” (Były tkane) jest czwartym rozdziałem projektu „Memoria, tejidos, museos. Los barrios bajos de la atención” (Pamięć, tkaniny, muzea. Dolne rejony uwagi). Zlokalizowana w salach kultury iberyjskiej Narodowego Muzeum Archeologicznego, wystawa porusza paradoks niemal całkowitego braku zachowanych tkanin z tej epoki. Lanceta rozwija artystyczne i koncepcyjne ćwiczenie, które rekonstruuje możliwy wyobrażony obraz tego, co zniknęło, wykorzystując jako punkty wyjścia fałdy, płaszcze i okrycia zachowane w rzeźbach i pozostałościach archeologicznych. Wystawa pozycjonuje tkaniny jako kluczowe narzędzie do zrozumienia życia codziennego, gospodarki i myśli symbolicznej społeczeństw iberyjskich. Poprzez gobeliny, eseje tekstylne i formalne powiązania z dziełami archeologicznymi, Lanceta bada, w jaki sposób tkaniny, pomimo swojej nieobecności, przetrwały w rzeźbionych formach Iberyjskich Dam czy w motywach dekoracyjnych ceramiki. Terminy takie jak „płaszcz”, „fałda” czy „okrycie” wykraczają poza swoje tekstylne znaczenie, opisując procesy geologiczne i konstrukcyjne, nawiązując dialog między znacznie różniącymi się skalami czasowymi. Tkaniny wyłaniają się jako podstawowa technologia, która artykułuje powiązania między naturą, kulturą i językiem. Wystawa jest podzielona na trzy sekcje: „Materiales” (Materiały) dotyczy tkanin jako praktyki domowej i ekonomicznej, łącząc uprawę włókien i hodowlę zwierząt, podkreślając ciągłość technik i narzędzi od starożytności po dzień dzisiejszy. „Procesos” (Procesy) skupia się na tkactwie jako jednym z najbardziej złożonych ludzkich wynalazków, rozważając jego wymiary strukturalne i symboliczne, a także obecność metafor tekstylnych w języku i opisie krajobrazu. Wreszcie „Formas. De las que nunca nos fuimos” (Formy. Te, od których nigdy nie odeszliśmy) prezentuje prace Lancety opracowane na podstawie fałd „Dam z Bazy” i „Cerro de los Santos”, proponując alternatywne odczytanie historii sztuki, w którym abstrakcja i powtórzenie są rozumiane poprzez pradawne praktyki tekstylne. Wystawa jest kuratorowana przez Selinę Blasco i Patricię Molins w ramach projektu obejmującego lata 2025-2026.

Na stronie nie podano szczegółowych informacji dotyczących biletów na tę wystawę. Odwiedzający są kierowani na ogólną stronę internetową muzeum w celu uzyskania dalszych informacji. Projekt, do którego należy wystawa, trwa od 2025 do 2026 roku, co wskazuje, że jest to wystawa aktualna lub nadchodząca. Dalsze szczegóły dotyczące dostępu do wystawy prawdopodobnie znajdą się na oficjalnej stronie internetowej muzeum.