Wystawa ta, będąca częścią serii „Witryna Antropologii (Nie)Widzialnej”, skupia się na saamskim pojęciu „duodji”, obejmującym codzienne przedmioty niezbędne do ich koczowniczego życia w Sápmi. Podkreśla, jak saamskie kobiety, w szczególności, tworzyły odzież i obuwie niezbędne do przystosowania się do surowego klimatu, wyrażając swoją tożsamość poprzez ubiór.
„Witryna Antropologii (Nie)Widzialnej” prezentuje „Creadoras de lo cotidiano: Vestirse para el frío en Sápmi” (Twórczynie codzienności: Ubieranie się na zimno w Sápmi), wystawę poświęconą saamskiemu pojęciu „duodji”. Termin ten obejmuje codzienne przedmioty, kluczowe dla ich koczowniczego bytu na północnych terenach Norwegii, Szwecji, Finlandii i Półwyspu Kolskiego w Rosji. „Duodji” wykracza poza zachodnie rozróżnienie między sztuką a rzemiosłem, integrując wartości praktyczne, estetyczne, środowiskowe, związane z tożsamością i duchowe. Wystawa szczegółowo opisuje ewolucję tej praktyki, współczesne kreacje utalentowanych rzemieślników i jej wpływ na współczesną sztukę saamską. Historycznie rzecz biorąc, choć zarówno mężczyźni, jak i kobiety praktykowali duodji, to kobiety były głównie odpowiedzialne za tworzenie odzieży i obuwia, które pozwalały Saamom przystosować się do trudnego klimatu Sápmi i podtrzymywać takie czynności jak hodowla reniferów. Odzież ta służyła również jako ważne wyraziste narzędzie tożsamości saamskiej. Wystawa zaprasza zwiedzających do nawiązania kontaktu z tą odporną kulturą, zwłaszcza gdy nadchodzi zima i echa jej materialnego i kulturowego wszechświata pojawiają się we współczesnych globalnych narracjach.