Odkryj wystawę "maquinaciones" w Centrum Sztuki Królowej Zofii: sztuka, filozofia i opór

Wystawa „maquinaciones” zgłębia koncepcje maszyn jako abstrakcyjnych jąder relacji międzyludzkich i nieludzkich, badając opór, koalicję i kreatywność. Prezentuje prace blisko pięćdziesięciu artystów, głównie z regionów Morza Śródziemnego i Afryki, którzy odnoszą się do historycznych i współczesnych uwarunkowań tych terytoriów.

Wystawa „maquinaciones” reinterpretuje koncepcję maszyny w oparciu o ramy teoretyczne zaproponowane przez Félixa Guattariego i Gillesa Deleuze’a, przesuwając perspektywę z prostego instrumentu technicznego na abstrakcyjne jądro zdolne do obejmowania nieskończonych relacji międzyludzkich i nieludzkich. Wystawa prezentuje prace blisko pięćdziesięciu artystów, głównie z regionów Morza Śródziemnego i Afryki, którzy analizują historyczne i współczesne uwarunkowania tych terytoriów. Prace obejmują szeroką gamę formatów i technik, w tym rysunek, malarstwo, komiks, rzeźbę, teatr, taniec, performance, instalację, film, wideo i animację, wszystkie podejrzane z perspektywy krytycznej. Znaczna część prac to nowe produkcje lub zostały specjalnie zaadaptowane na potrzeby tego projektu, artykułując się wokół trzech wzajemnie powiązanych osi: Maszyny Wojenne, Schizofreniczne Maszyny oraz Maszyny Kina i Troski. „Maszyna wojenna”, definiowana jako wyprzedzająca i zewnętrzna wobec aparatu państwowego, służy jako kontrapunkt dla logik niezmiennych lub totalizujących. Koncepcja ta jest eksplorowana poprzez prace dotyczące ideologii nacjonalistycznych, militaryzmu, pamięci kolonialnej, ekstratywizmu, przymusowych migracji i polityki granicznej, podkreślając „molekularne” rewolucje i alternatywne sposoby organizacji wspólnoty. Oś „maszyn schizofrenicznych” zgłębia stany zmienionej świadomości, mniejszościowe rytuały animistyczne, nowe formy komunikacji i spekulacje science fiction, odrywając podmiotowość od klasycznych schematów psychoanalitycznych i sytuując współczesne niepokoje w przestrzeni społecznej. Wreszcie, oś „maszyn kina i troski” analizuje kino jako ryzom procesów subiektywizacji, zdolny do podważania dominujących reżimów semiotycznych. Ta sekcja bada postkinematograficzne, nierozumiane podejście do ucieleśnienia, wspólnot afektywnych i zbiorowego wyrażania się, zgodne z potrójną ekologią społeczną, mentalną i środowiskową.

Informacje dotyczące biletów i zasad wstępu na wystawę „maquinaciones” nie są szczegółowo podane na tej stronie. Zaleca się, aby odwiedzający sprawdzili oficjalną stronę Reina Sofía Arts Center, aby uzyskać najnowsze informacje na temat zasad wstępu i rezerwacji, ponieważ dostęp do wystawy może być powiązany z ogólnym wstępem do muzeum lub wymagać odrębnych ustaleń.